Szukaj

1% podatku

Czy wiesz, że wypełniając PIT możesz przekazać 1% podatku na rzecz sekcji szachowej MKS Rokita Brzeg Dolny?

Numer KRS: 0000075903
Cel szczegółowy:
Sekcja szachowa MKS Rokita Brzeg Dolny

Sonda

Jak bardzo interesujesz się szachami?
 

Zaloguj



Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 58 gości 
Partie, które warto znać. Część 2. PDF Drukuj Email
Wpisany przez Rafał Posłuszny   
poniedziałek, 13 grudnia 2010 11:53
W drugim artykule z cyklu "Partie, które warto znać" chcę przedstawić Wam jedną z partii, które rozegrał Robert James Fischer, "cudowne dziecko" szachów i mistrz świata w latach 1972-1975. Fischer był uznawany za szachowego geniusza już jako dziecko, dlatego też zwano go wówczas zdrobniale Bobby i pod tym imieniem jest znany do dzisiaj. Fischer urodził się w roku 1943 i już jako nastolatek grał na najwyższym światowym poziomie. Wiele spośród jego partii uznaje się za arcydzieła gry w szachy.

W roku 1958 14-letni Bobby Fischer zwyciężył w Mistrzostwach Stanów Zjednoczonych, pozostawiając w tyle uznane szachowe sławy. Jednym z pokonanych wówczas rywali był słynny Samuel Reshevsky, wielokrotny mistrz Stanów Zjednoczonych i jeden z najsilniejszych w tamtym okresie szachistów na świecie. Prezentowana tu partia pochodzi właśnie z tego turnieju i jest przykładem niesamowitej pułapki debiutowej w Obronie Sycylijskiej, w jaką dał się złapać genialnemu 14-latkowi mistrz Reshevsky. Jak wieść niesie, Reshevsky starał się grać partię jak najdłużej godząc się z utratą hetmana, ponieważ najzwyczajniej byłoby mu wstyd natychmiast poddać się nastolatkowi. Mimo wszystko Reshevsky przegrał, poddając się dopiero w 42 posunięciu. Przeglądając partię zastanówcie się, który ruch czarnych jest błędny i pozwala białym wygrać hetmana?



Dlaczego warto poznać tę klasyczną partię? Raczej nie dlatego, aby próbować tego typu pułapki zastawiać, ale aby umieć ich uniknąć. Jako przykład zamieściłem tutaj partię rozgrywaną na Mistrzostwach Polski do lat 12 w roku 2010. Grały Mariola Woźniak i Ewa Harazińska, i cóż... gdyby grająca czarnymi znała partię Fischer - Reshevsky, zapewne umiałaby uniknąć porażki. W ruchu 11 czarne zdecydowały się zbić skoczka królem na e6, jednak jest to ruch przegrywający, ponieważ białe są w stanie wymusić ucieczkę króla na skrzydło i tam złapać go w siatkę matową. Po ruchu 13. g4+ czarne poddały partię, wiedząc, że jest ona nie do uratowania, dlatego na trzecim diagramie pokazany jest dalszy ciąg tego wariantu, aż do mata.





Pozdrawiam sympatyków szachów!
Rafał Posłuszny



Wstecz